Smith schrijft in JAVMA in 1995 dat er "enig bewijs is dat een aantal vaccins immuniteit geven voor een periode langer dan 1 jaar. In feite is er volgens onderzoek geen bewijs dat vele jaarlijkse vaccinaties noodzakelijk zijn en dat bescherming na 1 vaccinatie vaak levenslang is." En ook: "Vaccinatie is een medische procedure met zowel voor- als nadelen voor de patient"; en verder dat "herhaald vaccineren van patiënten met voldoende immuniteit niets toevoegt aan de resistentie voor de ziekte en het risico op post-vaccinatie problemen kan vergroten". Tenslotte stelt hij dat "nadelige reacties veroorzaakt kunnen worden door het antigeen¹, de adjuvant¹, de drager, het conserveringsmiddel, of een combinatie hiervan. Mogelijke ongewenste reacties kunnen zijn het uitblijven van immuniteit, anafylactische shock, immuniteitsonderdrukking, het optreden van auto-immuun ziekten, kortstondige infectie en/of langdurende infectieve dragerstatus."  

Het rapport van de Amerikaanse Animal Hospital Association Canine Vaccine Taskforce in JAAHA (Nr. 39, maart/april 2003) is ook interessant om te lezen: "De huidige wetenschap ondersteunt de uitspraak dat geen enkel vaccin altijd veilig is, geen enkel vaccin altijd beschermt en dat geen enkel vaccin altijd geïndiceerd is"; "misverstanden, desinformatie en de conservatieve houding van onze professie hebben er voor een groot deel voor gezorgd dat het aannemen van protocols, die het verlagen van het aantal keren vaccineren voorstaan, vertraagd werd"; "immunologisch geheugen zorgt voor langdurige immuniteit voor belangrijke infectieuze ziekten welke zeer veel langer is dan de traditionele aanbevelingen voor jaarlijks vaccineren. Dit wordt ondersteund door een groeiende hoeveelheid veterinaire informatie even als goed ontwikkelde epidemiologische controle in de humane geneeskunde, waaruit volgt dat immuniteit na vaccinatie extreem lang duurt en in de meeste gevallen zelfs levenslang is."  

Ook toont het bewijs dat voor de duur van de immuniteit voor rabies, hondenziekte, parvo, kattenziekte en niesziekte (beide vormen) een minimum van zeven (7) jaar is aangetoond door serologie voor rabiës en challenge studies voor alle andere.  
De dierenartsen die deze brief ondertekend hebben accepteren volledig dat geen enkel ander feit zoveel impact heeft gehad op de levens en de gezondheid van onze patiënten, de patiënten zelf en onze mogelijkheden om infectieziekten preventief te behandelen als de ontwikkeling van jaarlijks toe te dienen vaccins. Wij ondersteunen echter volledig de aanbevelingen en richtlijnen van de Amerikaans Animal Hospitals Association Taskforce, om vaccinatieprotocols voor honden en katten zo te verminderen dat boostervaccinaties alleen iedere drie jaar en alleen voor kernziekten gegeven worden, tenzij wetenschappelijk een ander beleid wordt gerechtvaardigd.  

Verder gaan wij ervan uit dat het bewijsmateriaal zoals nu bekend er snel toe zal leiden dat de volgende feiten worden geaccepteerd:  
a. Het immuunsysteem van honden en katten is volledig ontwikkeld op een leeftijd van 6 maanden en ieder gemodificeerd levend virus (MLV) vaccin dat na die leeftijd gegeven wordt, geeft een immuniteit die goed is voor het leven van dat dier.  
b. Een volgende vaccinatie met een MLV een jaar later zorgt ervoor dat de antilichamen van de eerste vaccinatie die van de tweede neutraliseren zodat er weinig of geen effect is: het dier heeft geen extra bescherming gekregen, noch worden er meer memory-cellen toegevoegd.  
c. Niet alleen zijn jaarlijkse extra beschermende vaccins voor parvo en hondenziekten onnodig, ze zorgen ervoor dat het dier bloot wordt gesteld aan potentiële risico's zoals allergische reacties en immuniteitsgemedieerde hemolytische bloedarmoede.  
d. Er is geen wetenschappelijke documentatie die de labelclaims voor jaarlijkse toediening van MLV vaccins wettigt.  
e. Puppies en kittens krijgen antilichamen binnen via de moedermelk. Deze natuurlijke bescherming duurt 8 tot 14 weken.  
f. Puppies en kittens moeten niet gevaccineerd worden op een leeftijd jonger dan 8 weken. De vaccinatie zal geneutraliseerd worden door de immuniteit via de moeder en er zal geen extra bescherming geproduceerd worden.  
g. Vaccinatie op een leeftijd van 6 weken zal absoluut de timing van het eerste effectieve vaccin vertragen.  
h. Vaccinaties die met een tussenpoos van twee weken gegeven worden zullen eerder het immuunsysteem onderdrukken dan stimuleren. Dit zou de volgende nieuwe handleiding kunnen geven:  
1. een serie vaccinaties wordt gegeven vanaf een leeftijd van 8 weken (bij voorkeur later) en wordt 3 tot 4 weken na elkaar gegeven, tot een leeftijd van ca. 16 weken.  
2. Een extra boostervaccinatie wordt gegeven na een leeftijd van 6 maanden, die dan een levenslange immuniteit geeft.  

In het licht van recent beschikbaar gekomen gegevens die het onnodig gebruik en de potentiële schade van jaarlijkse vaccinaties aantonen, roepen wij onze beroepsgenoten op te stoppen met de dagelijkse praktijk van het jaarlijks vaccineren.  
Is het verwonderlijk dat cliënten vertrouwen verliezen in vaccinaties en zelf op zoek gaan naar de achtergronden ervan? Wij vinden dat ze hierin gelijk hebben. Politiek, traditie en het economisch gewin van dierenartsen en farmaceutische bedrijven zouden geen factor moeten zijn in het nemen van medische besluiten.  
Het is algemeen geaccepteerd dat een jaarlijkse gezondheidscontrole van een huisdier aan te raden is. We schatten onszelf echter laag in wanneer we deze belangrijke dienst aan onze cliënten ophangen aan de vaccinatie, terwijl we uiteindelijk voor de gevolgen zullen moeten boeten. Moeten we wachten totdat men actie neemt tegen dierenartsen, zoals gebeurd is in Texas door dr. Robert Rogers? Hij beweert dat de huidige praktijk van het marketen van vaccins voor huisdieren bestaat uit fraude door het geven van een valse voorstelling van zaken, fraude door zwijgen en diefstal door misleiding.  

De eed die wij als pas afgestudeerde dierenartsen afleggen is "om te helpen, of op zijn minst geen kwaad te doen". We willen onze positie in de maatschappij behouden en het vertrouwen dat men in ons heeft, gebaseerd op ons beroep, niet beschamen.  
Daarom geloven wij dat diegenen die in het licht van deze nieuwe ontwikkelingen toch jaarlijks blijven vaccineren, zich misschien wel tegengesteld opstellen ten aanzien van de gezondheid van de dieren die aan hen worden toevertrouwd.  

Met vriendelijke groet,  

Richard Allport, BVetMed, MRCVS  
Sue Armstrong, MA BVetMed, MRCVS  
Mark Carpenter, BVetMed, MRCVS  
Sarah Fox-Chapman, MS, DVM, MRCVS  
Nichola Cornish, BVetMed, MRCVS  
Tim Couzens, BVetMed, MRCVS  
Chris Day, MA, VetMB, MRCVS  
Claire Davies, BVSc, MRCVS  
Mark Elliott, BVSc, MRCVS  
Peter Gregory, BVSc, MRCVS  
Lise Hansen, DVM, MRCVS  
John Hoare, BVSc, MRCVS  
Graham Hines, BVSc, MRCVS  
Megan Kearney, BVSc, MRCVS  
Michelle L'oste Brown, BVetMed, MRCVS  
Suzi McIntyre, BVSc, MRCVS  
Siobhan Menzies, BVM&S, MRCVS  
Nazrene Moosa, BVSc, MRCVS  
Mike Nolan, BVSc, MRCVS  
Ilse Pedler, MA, VetMB, BSc, MRCVS  
John Saxton, BVetMed, MRCVS  
Cheryl Sears, MVB, MRCVS  
Jane Seymour, BVSc, MRCVS  
Christine Shields, BVSc, MRCVS  
Suzannah Stacey, BVSc, MRCVS  
Phillip Stimpson, MA, VetMB, MRCVS  
Nick Thompson, BSc, BVM&S, MRCVS  
Lyn Thompson, BVSc, MRCVS  
Wendy Vere, VetMB, MA, MRCVS  
Anuska Viljoen, BVSc, MRCVS, and  
Wendy Vink, BVSc, MRCVS