1. Ir. Gubbels heeft zich, in dienst van TNO en Harlan in Zeist, tot ongeveer 7 jaar geleden beziggehouden met het fokken van Beagles, die als proefdieren werden gebruikt. Dit is ons door Harlan bevestigd. 
2. Op de List of Laboratory Registration Code Names for Laboratory Animal Sciences in the World staat als contactpersoon van HARLAN OLAC CPB vermeld: Ir. Ed. J. Gubbels, P.O. Box 167, 3700 AD Zeist, The Netherlands. (Bron: website Institute for Animal Experimentation, University of Tokushima School of Medicine, Tokushima, Japan.) http://www.anex.med.tokushima-u.ac.jp/code/w-code-e.html onder Cpb.  
3. Harlan, waarvan het hoofdkwartier is gevestigd in Indianapolis, USA, houdt zich op commerciële basis bezig met het vermeerderen van laboratoriumdieren, waaronder Beagles. Deze dieren worden te koop aangeboden aan farmaceutische en biotechnische laboratoria, universiteiten en overheidsinstellingen over de hele wereld. 
4. Enkele jaren geleden bevrijdden leden van het Dierenbevrijdingsfront (DBF) dertig dieren van het hondenras Beagle uit het proefdierenfokbedrijf Harlan Sprague & Dawley (HSD) in Austerlitz (bij Zeist). Ook de Nederlandse Bond tot Bestrijding van de Vivisectie (NBBV) heeft al heel veel actie gevoerd tegen dit Amerikaanse commerciële proefdierenfokbedrijf, en zal in de toekomst hiermee doorgaan omdat het bedrijf proefdieren verkoopt in Nederland, maar ook in het buitenland. Volgens de NBBV wil HSD de markt in een heleboel landen in Europa veroveren. Ook fokt het bedrijf meer dieren dan het kwijt kan. Deze overschotten worden aan dierentuinen in ons land verkocht als voedsel voor de dieren. (Bron: website NVV, http://www.veganisme.non-profit.nl/) 
5. De Britse Unie voor de Afschaffing van Vivisectie (BUAV) voert al jarenlang strijd tegen de Engelse vestiging van Harlan, waar geheel volgens het Harlan-beleid ongeveer duizend Beagles met hun pups worden gehuisvest. Honden die niet kunnen worden verkocht, bijvoorbeeld vanwege fysieke onvolkomenheden, worden afgemaakt en tot diervoeder verwerkt; fokteven krijgen nest na nest, alvorens zij worden afgemaakt; de honden verblijven in te kleine betonnen ruimten, zonder goede slaapplaatsen, waarin frustratie leidt tot gevechten en ernstige verwondingen; sommige honden die niet kunnen worden verkocht, laat men levend leeglopen en het bloedserum en plasma wordt verkocht; tijdens het weekend en op feestdagen is er 16 à 20 uur lang geen enkel toezicht op de honden. Harlan UK heeft een jaarlijkse omzet van 6,6 miljoen pond. (Bron: website BUAV, http://www.buav.org/)  

De Raad van Beheer op Kynologisch gebied pretendeert het "leidinggevend orgaan" van de kynologie te zijn. Als zodanig tracht de Raad de kynologie een Centraal Fokbeleid op te dringen dat onder andere werd ontwikkeld en gepropageerd door Ir. Ed Gubbels. Onze vraag is: hoe kan een man als Ed Gubbels, die beroepshalve ongeveer tien jaar lang betrokken is geweest bij gruwelijke activiteiten als boven omschreven, door de Raad worden aangewezen om hondenliefhebbers te adviseren en het fokbeleid van de Raad mede te bepalen? Deze functie - liever gezegd elke functie - bij de Raad zou toch moeten worden vervuld door een hondenliefhebber? Hoe is het mogelijk dat de Raad ongestraft zo'n blunder kan begaan?

Met ontzetting vernomen welke positie de heer E.Gubbels binnen de Raad van Beheer bekleedt. 
Ik ben mezelf bewust van het risico dat ik neem wat openheid van zaken te geven over Harlan en hun wanpraktijken. 
Als aktiviste van het DBF (dierenbevrijdingsfront) heb ik samen met anderen drie maal Beagles bevrijd en op vertrouwde opvangadressen ondergebracht. 
De eerste maal dat ik in kontakt kwam met Harlan en de mentaliteit van de medewerkers was tijdens een vreedzame aktie van de NBBV (Nederlandse Bond Bestrijding Vivisectie) op wereldproefdierendag. Wij hielden daar met enige mensen waaronder een voormalig jurist en zijn echtgenote van het Ministerie  
van Justitie een vreedzame sit-in. Kort nadat wij het pand hadden betreden werden niet alleen wij maar ook verschillende journalisten met honkbalknuppels in elkaar geslagen. Sommige van ons moesten ons onder behandeling van een arts stellen, waaronder ikzelf omdat ik zonder pardon van een trap werd gegooid. 
De tweede maal dat ik het terrein van Harlan betrad was in 1989 samen met medeaktivisten van het DBF plus een komplete cameraploeg van Veronica. In die nacht zijn door ons tientallen Beagles uit hun erbarmelijke omstandigheden bevrijd. (De opnamen van deze bevrijdingsaktie zijn bewaard in het archief van Veronica.) 
De tweede maal dat wij Beagles gingen bevrijden was op klaarlichte dag. 
Wij wisten inmiddels door observatie dat er in het weekend geen toezicht en verzorging voor de honden was!!! 
Op zaterdagmiddag konden wij het gaas opknippen en rustig enkele tientallen honden bevrijden. Maar doordat het licht was konden wij nu pas zien hoe vreselijk de dieren gehuisvest waren. 
Veel en veel te veel dieren op een veel te kleine ruimte. Door deze situatie waren de dieren kontant met elkaar in gevecht wat lelijke verwondigen veroorzaakte die niet behandeld bleken. Bovendien hadden alle dieren ontstoken en kapotte voetzolen door hun verblijf op een gazen vloer, de meeste hadden oedemische poten, ontstoken ogen en verschillende bijtwonden en twee teefjes hadden een ernstige vorm van baarmoederontsteking. 
Eeen teefje was er zo slecht aan toe dat wij haar moesten laten inslapen (naam en adres van dierenarts bij mij onder voorwaarde opvraagbaar). 
De derde maal dat wij dieren wilden gaan bevrijden zijn wij helaas door de politie Zeist opgepakt. 
Kort daarna heb ik geprobeerd te solliciteren bij Harlan om zo nog meer te weten te komen en makkelijker dieren te bevrijden maar helaas werd men achterdochtig. Ik heb toen wel de kattenverblijven mogen aanschouwen en ook daar was het qua huisvesting en verzorging niet beter. 
Maar schijnbaar werd het Harlan te heet onder de voeten en zijn zij naar Horst (Limburg) verhuisd. 
De heer Jan IJzerman van de Fauna inlichtingen centrale heeft over Harlan en haar medewerkers een heel zwartboek en ook de NBBV heeft een zwartboek over deze firma. 
Waar het mij om gaat is dat het iemand die willens en wetens bij Harlan heeft gewerkt onwaardig is welke positie dan ook bij de Raad te bekleden.Voor hem hadden deze honden, ik bedoel, gebruiksdieren op zichzelf geen betekenis, hun enige waarde hun commerciele en wetenschappelijke waarde. Hadden ze hun dienst bewezen dan verdwenen ze dood en wel in een plastic vuilniszak ik heb er tientallen daar op het terrein gezien.  
Proeven met dieren de meest weerlozen onder ons, het zou beneden onze en de heer Gubbels waardigheid moeten zijn. 
Er zou een taboe op moeten rusten. 
Maar nee de heer Gubbels had voor het verdienen van zijn centjes zijn laatste beetje gezonde moraal zijn laatste beetje gevoel van medeschepselijkheid verloren. 
Er zou een taboe op de heer Gubbels moeten komen als lid van de Raad van Beheer. 
Aan mij zal het niet liggen. 
Zijn mooie ethiek is een komplete leugen, maar ja op het podium van de hoogmoed is het goed vertoeven. 
De heer Gubbels is niet immoreel hij is amoreel. 
Ach ja, je bent mens of niet. 

Esther Oliekan.

"De afdeling Gezondheid, Gedrag en Welzijn (GGW) van de Raad van Beheerwordt per 1 januari 2001 uitgebreid met ir. Ed.J. Gubbels. Hij treedt er in dienst als geneticus/fokkerijspecialist. (...) 
Ed Gubbels is allerminst een onbekende in de kynologie. (...) Bij GGW zal Ed Gubbels zich bezighouden met het fokbeleid. 
(...) Na de Hogere Landbouwschool te 's-Hertogenbosch en de vervulling van zijn militaire dienstplicht, studeerde Ed Gubbels aan de Landbouwuniversiteit te Wageningen. Hij koos er de studierichting Zoötechniek met een specialisatie in Genetica en Fokkerij. In 1977 studeerde hij cum laude af. Voor een afgestudeerd diergeneticus lagen, en liggen, de banen niet voor het opscheppen. Maar hij had het geluk na enige tijd in zijn professie aan de slag te kunnen. Zij het in een bij veel mensen impopulaire sector: van 1978 tot 1989 was hij als populatiegeneticus verbonden aan het toenmalige Centraal Proefdierenbedrijf van TNO te Austerlitz. Wie schrikt van het feit dat een dierenliefhebber daar werken kan en er nog voor uit komt ook, moet zich realiseren dat geen hondenbezitter de inzet van deze proefdieren kan ontberen. (...) 
Een decennium lang was Ed Gubbels de grootste hondenfokker van Nederland: ten behoeve van het wetenschappelijk onderzoek en de ontwikkeling en productie van vaccins en geneesmiddelen fokte het bedrijf zo'n duizend honden (Beagles) per jaar. (...) Het TNO-proefdierbedrijf werd in de tweede helft van de jaren tachtig door een commercieel bedrijf overgenomen. De bedrijfscultuur sloeg daarmee om naar 'kostenmanagement', een visie op en een omgang met proefdieren waarbij Ed Gubbels zich niet meer thuis voelde. Hij maakte de overstap naar de chemische industrie, als Quality Manager. (...) 
Ed Gubbels, met zijn theoretische vakkennis op het gebied van genetica en fokkerij, met zijn praktische ervaring als beroepsfokker en met zijn vakbekwaamheid als quality manager, leek de Raad voorbestemd voor een functie in dit team. (...)" 

De Raad doet het voorkomen alsof Gubbels zijn baan bij het TNO-proefdierbedrijf aan de Woudenbergseweg 53 in Zeist opzei toen deze dubieuze activiteit omstreeks 1985 werd overgenomen door Harlan en Harlan de gebouwen ging huren. Toch heeft Gubbels daar tot en met 1989 gewerkt en is hij al die tijd (mede)verantwoordelijk geweest voor het bovenomschreven beleid, waarvan de foto's en feiten boekdelen spreken. Niet de mishandeling van de Beagles was Gubbels' drijfveer om te vertrekken, maar de omslag van de bedrijfscultuur naar "kostenmanagement".  
Wanneer het oorspronkelijke artikel inderdaad van eind 2000/begin 2001 is, dan is de zinsnede "leek de Raad voorbestemd voor een functie in dit team" zeer opmerkelijk. Het zou geloofwaardiger overkomen wanneer de Raad deze zin in de tegenwoordige tijd had geplaatst ("lijkt de Raad voorbestemd voor een functie in dit team"). Nu wekt de Raad de indruk dat men zich achteraf probeert in te dekken tegen commentaar aangaande deze dubieuze aanstelling.