Ofschoon ik de argumentatie van de schrijver begrijp kan ik het niet verenigen met mijn democratisch gevoel. En dat gevoel schakel ik niet uit als lid van de N.V.F.R.

Ik ben geen voorstander van het toelaten van meer als een rasvereniging per ras.

Naar mijn idee ontstaan die tweede rasverenigingen uit onvrede met het beleid van de eerste en ras vereniging. Het is voor mij een bijna een teken van onvermogen van acceptatie van democratische besluiten van de rasvereniging waaruit dit soort tweede clubs ontstaan. En is dat nu juist niet wat we de Raad van Beheer naast andere zaken ook verwijten?

Immers bij de eerste rasvereniging zal de reden van de splijtzwam toch op een democratische manier tot stand gekomen zijn. Ik vind het dan ook getuigen van een slechte verliezers mentaliteit als zij die hun gelijk niet krijgen i.p.v. te zorgen dat hun argumenten gehoord en daarna door een meerderheid gevolgd worden hun gelijk proberen te halen door de oprichting van een tweede ras vereniging.

Uit eindelijk zal de strijd tussen beide ras verenigingen ten koste gaan van hun ras.

En in een tijd van onrust in onze hondenwereld moeten we dat er niet ook nog eens bij willen hebben.

Juist daarom ongeacht het broodnodige financiële gewin, niet erkennen die tweede rasvereniging.

We leven in een democratische rechtstaat, als je dan het democratisch recht niet kunt accepteren zou men zich nog eens achter de kynologische oren dienen te krabben.

Hans Vermeulen.